Koncepcja Bobath

Twórcy koncepcji Bobath – Berta i Karel Bobath, 1981

Koncepcja Bobath jest wszechstronnym i zindywidualizowanym podejściem terapeutycznym, opartym o najnowszą wiedzę z dziedziny nauk neurologicznych i na temat ruchu,  którego celem jest optymalizacja sprawności ruchowej oraz potencjału osoby dotkniętej schorzeniem neurologicznym.

Koncepcja dostarcza wytyczne dla analizy ruchu funkcjonalnego oparte na przekonaniu, iż uszkodzenie neurologiczne dotyka całego pacjenta, nie tylko jego stronę bezpośrednio zajętą. Interwencja terapeutyczna skupia się na przywracaniu ruchu prawidłowego, minimalizowaniu ruchów kompensacyjnych i nietypowych, uznając jednocześnie, że na problemy ruchowe pacjenta wpływają jego doświadczenia zarówno sprzed, jak i te powstałe po zachorowaniu neurologicznym. Koncepcja podkreśla znaczenie opieki multidyscyplinarnej, 24 godzinnej by wpływać na aktywność i partycypację podopiecznego.  

W koncepcji Bobath analiza ruchu funkcjonalnego uwzględnia wpływ informacji sensorycznej na wzajemne oddziaływanie kontroli posturalnej, ruchu selektywnego oraz procesów poznawczych/percepcyjnych.  Podobnie jak kontrola głowy i tułowia uważana jest za tak samo istotną, jak kontrola kończyn górnych i dolnych. Jakość wykonania ruchu rozważana jest w odniesieniu do integracji kontroli posturalnej i ruchu selektywnego, aktywnej liniowości segmentów ciała, zdolności odbierania, przetwarzania i odpowiadania na informację sensoryczną.

Torowanie w koncepcji Bobath jest umiejętnością praktyczną oraz aktywnym procesem, którego celem jest oddziaływanie na informację sensoryczną poprzez terapeutyczny chwyt, wskazówki słowne i wykorzystanie otoczenia. Odpowiedź pacjenta na torowanie jest ważną informacją w procesie rozumowania klinicznego.

Developing a revised definition of the Bobath concept: Phase
three. Vaughan-Graham J, Cheryl C, Holland A, Michielsen M, Magri A, Suzuki M, Brooks D. Physiother Res Int. 2019 Dec 30:e1832.